|
|
|
Braća Limijer Ljubiteljima sedme umetnosti već je uveliko poznato da se prva javna projekcija pokretnih slika održala 28. decembra 1895. u Parizu, na pariskom Bulevaru De Kapisin u podrumu Grand Kafea u prisustvu samo 35 znatiželjnika koji su platili cenu od 1 franka. Ovaj datum se zvanično smatra rodjendanom filma kao i početkom filmske industrije. Francuska se dakle smatra kolevkom a “ocem filma“, fotograf, proizvodjač fotoaparata i konstruktor kinematografa Lujis Limijer (1864-1948). Uz pomoć svog brata Ougusta Limijera (1862-1954), zakoračio u jedan oblik prenošenja stvarnosti koju nazivamo fakciom pa se stoga kaže da su njihovi snimci preteča dokumentarnom filmu.
Braća Limijer Njihov prvi film “Izlazak radnika iz tvornice“ gotovo da bismo mogli nazvati reklamnim filmom. Radnice sa širokim suknjama i šesirima ukrašenim perjem, radnici koji guraju svoje bicikle i danas toj jednostavnoj sceni daju draž naivnosti. Ti filmovi predstavljaju na neki način i socijalni dokument o načinu života iz tog vremena.
"Izlazak radnika iz fabrike" Poznat im je film i pod nazivom “Dolazak voza u stanicu“ gde je autor iskoristio sve mogućnosti objektiva da bi postigao veliku oštrinu u dubini. Najpre se vidi u opštem planu cela stanica a potom se pojavljuje na horizontu crna tačka koja ubrzo postaje sve veća i veća dok na kraju ne ispuni čitav ekran jurnuvši pravo na gledaoce. S montažnog stanovišta upotrebljeni su svi planovi kojima se i danas služimo u filmu.
"Dolazak voza u stanicu" Njihov sledeći film "Hranjenje bebe" prikazuje dobroćudnog oca Ougusta i njegovu suprugu koji uživaju u posmatranju i hranjenju njihova deteta kašicom. Scena je prikazana u srednje krupnom planu pa gledaoci mogu dobro uočiti izraze njihovih lica.
"Hranjenje bebe" “Poliveni polivač“ je prvi Limijerov film koji je snimljen sa scenarijem u kom se nazire primesa umetničkog. Limijeri su postali veoma značajni snimatelji kada su zabeležili 1895. iskrcavanje učesnika kongresa o fotografiji iz broda projektujući taj snimak javnosti samo 24 sata posle snimanja pomenutog događaja.
"Poliveni polivač" Zapažen uspeh potakao je Limijere na obuku većeg broja snimatelja koji su obilazili okolne države i donosili snimke sa svojih putovanja po inostranstvu prvenstveno carskih ličnosti i ministara, obezbedivši svojoj publici učestvovanje u sjaju njihovih života na do tada nepoznatom direktnom načinu. Zahvaljujući tome prvi snimci su zabeleženi i na našim prostorima među kojima i “Krunisanje Kralja Nikole II“ kao i neki snimci manastira Žiče. Kamera je postala kuriozitet i svakim danom je privlačila sve veći broj ljubitelja pokretnih slika. Sadržaj je bio snimljen bez pomeranja kamere pa je prednost bila data mizanscenu sve do otkrivanja prve panorame snimljene iz čamca u Veneciji, kada je “pokretna kamera“ reprodukovala ne pokretne objekte.
Luj Limijer
Veliku atrakciju je izazvao i pronalazak projekcije filma u suprotnom pravcu kao “Rušenje zida“* ili “Dijanino kupalište u Milanu“ gde se iz vode prvo pojavljuje skakač koji se potom vraća na odskočnu dasku. Limijeri su uveliko pomogli razvitku filma ali Limijerski realizam je uskraćivao glavno filmsko umetničko sredstvo. Publici je veoma brzo dojadio kinematograf i prikazivanje sadržaja od po nekoliko minuta što je film dovelo u bezizlazan položaj. Bilo je potrebno ispričati u filmu neki sadržaj, neku priču služeći se sredstvima jedne srodne umetnosti: pozorišta, što će kasnije učiniti Žorž Melijes.
nastaviće se... autor: Biljana Savić |
|
|
|
Copyright © 2002-2003 www.blockbuster.co.yu All rights reserved.
